Amerika an den Iran schwätzen nees — mä si sinn sech net eens

No engem Krich, deen de Fréijoer laang gedauert huet, hunn d'USA an den Iran e Méindeg fir d'éischt nees direkt um Dësch gesiess — am Bürgenstock-Resort iwwer dem Vierwaldstättersee an der Schwäiz. Eraus koum awer kee fäerdegt Ofkommes, mä zwou ganz verschidde Versioune vun deem, wat geschwat gouf.

D'Verhandlunge sinn déi éischt, zënter datt e Vertrag ënner amerikanescher Vermëttlung d'lescht Woch e véiermoutege Konflikt ënnerbrach huet, an deen Israel an d'USA mat eragezunn goufen an deen d'Energiemäert duerchgerëselt huet. D'Wafferou huet d'Schéisse gestoppt; bal all déi déif Sträitpunkte sinn awer offe bliwwen.

Wat Washington seet

Fir den US-Vizepresident JD Vance ass e „Fundament“ fir e dauerhafte Fridde geluecht. Hie sot, den Iran hätt zougestëmmt, d'Inspekteure vun der Internationaler Atomenergie-Organisatioun (IAEO) erëm an d'Land ze loossen — e „wichtege Meilesteen“. De Finanzminister Scott Bessent erkläert, Teheran hätt sech zu enger „fräier an oppener Duerchfaart duerch d'Strooss vun Hormuz“ verflicht an dozou, d'IAEO-Inspekteure nees zouzeloossen. Parallel huet d'US-Finanzministère Sanktioune bis den 21. August ausgesat: den Iran dierf nees Pëtrol, Petrochemie a Mineralölprodukter verkafen.

Wat Teheran seet

E puer Stonne méi spéit huet den Iran alles relativéiert. De Spriecher vum Ausseministère, den Esmail Baghai, sot, d'Delegatioun hätt iwwert den Atomprogramm guer net verhandelt an hätt keng nei Engagementer iwwerholl. Den Ausseminister Abbas Araghtschi, deen d'Gespréicher zesumme mam Parlamentspresident Mohammad Bagher Ghalibaf gefouert huet, huet just d'Lockerung vun de Pëtrolssanktiounen an déi deelweis Fräiginn vu gespaarte Guthaben unerkannt — näischt iwwer Ureecherung oder Kontrollen.

Dee Widdersproch ass méi wéi just Wierder. Béid Regierungen hunn doheem e Publikum: Washington wëll e Krich op seng Konditioune fäerdeg gemaach hunn, Teheran wëll weisen, datt et ënner de Bommen näischt hierginn huet.

Wat konkret ofgemaach gouf

Ënnert de widderstreidenden Iwwerschrëfte koum virun allem e Prozess eraus. Mat Katar a Pakistan als Vermëttler, an dem Vance seng Beroder Jared Kushner a Steve Witkoff laanscht, hunn d'Säiten sech op dat hei gëeenegt:

• e Fahrplang fir bannent 60 Deeg zu engem Ofkommes ze kommen, mat technesche Gespréicher iwwer de Summer;
• e héichrangege Comité mat Aarbechtsgruppen (Nuklearfroen, Sanktiounen, Iwwerwaachung, Sträitschlichtung);
• eng „De-Konfliktioun-Zell“ fir d'Wafferou am Libanon ze iwwerwaachen;
• eng stänneg Kommunikatiounslinn fir d'Strooss vun Hormuz.

„Dat endgültegt Ofkommes ass d'Haus. Mir hunn d'Fundament geluecht. D'Haus hu mir nach net gebaut.“ — JD Vance, US-Vizepresident

Europa kuckt no

Fir e Kontinent, deen d'Iran-Diplomatie laang ugefouert huet, war just den Tagungsuert europäesch. D'Ofkommes vu 2015 huet op den E3 — Däitschland, Frankräich, Groussbritannien — an der EU berout, déi de Virsëtz haten. Dës Kéier souzen d'Europäer net um Dësch; hir Roll ass un d'Golfstaaten an u Pakistan gefall. D'Konsequenze kommen awer bis bei eis: iraneschen Pëtrol kënnt erëm op e Maart, dee och europäesch Raffinerië versuergt, an eng méi roueg Strooss vun Hormuz dréckt d'Risikoopschléi, déi zënter dem Fréijoer op den Energiepräisser leien.

Déi schwéier Froen

Ongeléist bliwwen ass d'Wesentlecht: ob den Iran nach ureechere dierf, wat aus sengem héich ureecherten Uran gëtt, wéi wäit d'Kontrolle ginn an ob d'Sanktiounsentlaaschtung dauerhaft gëtt oder e Suspens bleift, dee jee kann zréckgeholl ginn. D'Vermëttler hu vu Fortschrëtt geschwat — a gläichzäiteg zouginn, datt e groussen Deel vum Dag mat Sträit iwwer Punkte vergaangen ass, déi de Kader vun der leschter Woch eigentlech hätt sollen ofschléissen.

Sechzeg Deeg sinn net vill, fir op ëmstriddenem Buedem en Haus ze bauen. Fir de Moment kann all Regierung hirem Vollek d'Geschicht erzielen, déi et héiere wëll — wat eng Aart Erfolleg ass, an och eng Aart Warnung.