No déidlecher Attack a Jordanien viséieren d’USA elo direkt d’Revolutiounsgard

Den Doud vun zwee amerikaneschen Zaldoten a Jordanien huet direkt eng nei Ronn am Krich ausgeléist. D’USA hunn e Sonndeg Ziler vun der iranescher Revolutiounsgard attackéiert a maachen domat kloer, wiem si d’Responsabilitéit fir de Rakéiten- an Dronenugrëff vum Freideg ginn.

Dem amerikanesche Zentralkommando no goufe Systemer fir d’Iwwerwaachung vun der Küst, Loftverdeedegungsanlagen, maritim Capacitéiten a Lager mat Rakéiten an Dronen getraff. D’Operatioun soll gläichzäiteg eng Revanche sinn an dem Iran seng Méiglechkeete reduzéieren, den Tankerverkéier an der Strooss vun Hormus ze kontrolléieren.

Datt Washington d’Revolutiounsgard ausdrécklech nennt, ass méi wéi eng Detailfro. Si kontrolléiert wichteg Deeler vum iranesche Rakéitenarsenal, huet groussen Afloss am Staat a spillt déi zentral Roll an der regionaler Militärstrategie vun Teheran.

D’Attacke sollen déi responsabel Kräfte vun der Revolutiounsgard „séier bestrofen“, esou den amerikanesche Zentralkommando.

Zwee Doudeger an eng Persoun, déi nach ëmmer vermësst gëtt

E Freideg hat den Iran Jordanien mat ballistesche Rakéiten an Dronen attackéiert. Wéi amerikanesch a Partnertruppen d’Geschosser ofgewiert hunn, sinn zwou US-Militärpersounen ëm d’Liewe komm. Eng drëtt gëtt zanterhier vermësst.

Véier weider Zaldote goufen a jordanesch Spideeler bruecht. Si konnten an der Tëschenzäit nees eraus. Aner Leit mat méi liichte Blessure sinn an den Déngscht zeréckgaangen. D’Nimm vun den Doudege goufen nach net publizéiert, bis hir Familljen informéiert sinn.

Et sinn déi éischt amerikanesch Zaldoten zanter den Ufanksdeeg vum Krich, déi duerch en direkten iraneschen Ugrëff gestuerwe sinn. Fir Washington ass dat eng nei politesch a militäresch Situatioun: D’USA bombardéieren Ziler am Iran, ma hir eege Basen a Leit an der Regioun bleiwe fir Teheran erreechbar.

Jordanien ass dobäi an enger besonnesch schwiereger Positioun. D’Land ass e wichtege Sécherheetspartner vun den USA an huet amerikanesch Truppen a Fligeren op sengem Territoire. Gläichzäiteg wëll Amman net selwer zu enger Front am Krich ginn. Déi jordanesch Loftverdeedegung huet an de leschten Deeg ëmmer nees Geschosser aus dem Iran ofgefaangen.

D’Attacke konzentréiere sech op Hormozgan

Am Süde vum Iran goufen Explosiounen an Attacke bei Sirik, Hajiabad, op der Insel Qeschm an an der Géigend vu Bandar Abbas gemellt. Bandar Abbas läit un der schmuelster Plaz vun der Strooss vun Hormus an ass dem Iran säi wichtegsten Handelshafen.

Schonn an der viregter Attackewell ware Brécken an Tunnellen op enger Haaptstrooss a Richtung Bandar Abbas beschiedegt ginn. Elo ginn nieft militäresche Lageren och Radarsystemer, Transportachsen, Energieanlagen an Infrastruktur ronderëm de Schëffsverkéier zu Ziler.

Domat klëmmt de Risiko fir d’Leit an der Regioun. Eng Strooss, e Stroumreseau oder eng Waasseranlag ass net just Deel vun enger militärescher Logistik, mee och néideg fir den Alldag an de Stied laanscht d’Küst.

Déi iranesch Autoritéite soen, datt an dräi Wochen op d’mannst 50 Mënschen duerch amerikanesch Attacken ëmkomm a méi wéi 500 blesséiert gi wieren. Déi Zuele konnte net onofhängeg kontrolléiert ginn. Teheran huet weider Géigenattacken ugekënnegt a reprochéiert Washington, eng international Mierstrooss ënner seng Kontroll wëllen ze bréngen.

Hormus ass de Kär vum Konflikt

Virum Krich ass ronn ee Fënneftel vun der weltwäiter Uelegversuergung duerch d'Strooss vun Hormus gaangen. Dat mécht déi schmuel Mierstrooss zu engem ekonomeschen Drockmëttel. Den Iran verlaangt, datt Schëffer sech u seng Reegele fir d’Duerchfaart halen. D’USA drängen op eng Route méi no un der Küst vum Oman.

Washington huet och d’Blockad vun iraneschen Häfen nees agefouert. Vill Reedereien halen hir Schëffer zeréck, well se Attacken, Saisien, Retarden an héich Versécherungskäschte fäerten. Den normale Verkéier ass dowéinst staark agebrach.

D’Nopeschlänner kréien de Konflikt ëmmer méi direkt ze spieren. Kuwait huet Attacken op Infrastruktur gemellt, an och an anere Golfstaate goufen Alarmsystemer aktivéiert. Pipelines a Red-Sea-Häfe kënnen en Deel vum Ueleg ëmleeden, awer net déi ganz Quantitéit ersetzen, déi soss duerch Hormus geet.

Eng länger Blockad géif dofir och wäit ewech vun der Regioun Konsequenzen hunn: méi deier Energie, méi héich Transportpräisser an neien Drock op d’Inflatioun.

Keng Diplomatie a Siicht

Déi nei Eskalatioun kënnt nom Zesummebroch vun engem Iwwergangsaccord, deen eréischt viru ronn engem Mount ënnerschriwwe gouf. En hätt d’Kämpf bremsen an Zäit fir eng méi dauerhaft Léisung schafe sollen. De Sträit iwwer d’Kontroll an d’Duerchfaartsrechter zu Hormus huet d’Verständegung awer nees auserneegedriwwen.

D’US-Strategie setzt op Ofschreckung: D’Revolutiounsgard soll esou en héije Präis bezuelen, datt se keng amerikanesch Truppen a Schëffer méi attackéiert. Den Ugrëff a Jordanien weist awer de Problem. All Strofattack kann am Iran als Begrënnung fir déi nächst Reaktioun déngen.

Iwwer déi vermësst amerikanesch Militärpersoun gouf et e Sonndeg keng nei Informatioun. Och eng nei Mediatioun, déi den Iwwergangsaccord kéint retten, war net ze erkennen.

D’USA hunn d'Strooss vun Hormus mat dëser Attackewell net ënner Kontroll bruecht. Ma d’Lag ass nach méi geféierlech ginn: Amerikanesch Zaldote sinn dout, d’Revolutiounsgard gëtt direkt bombardéiert an d’Partnerlänner vun den USA ginn ëmmer méi staark an de Konflikt eragezunn.